Bestellen in 3 eenvoudige stappen
Backpacken

Mijn eerste kampeeravontuur

Vrijdag, 17 Oktober 2014

Kamperen is mij niet bepaald met de paplepel ingegoten. We gingen wel eens naar de camping, maar kozen dan voor een huisje of chalet. Toen mijn beste vriendin mij in ons examenjaar vroeg of ik het leuk vond om samen te gaan Interrailen twijfelde ik wel even. Ik in een tent en rondsjouwen met een rugzak? Waarom ook niet? Je komt overal en - belangrijk voor een aankomende student - het kostte niet veel.

Met de rugzak de trein in

Twee dagen na de diploma-uitreiking zetten onze ouders ons op de trein in het Duitse Emmerich. Allebei waren we gewapend met een grote zware rugzak. De een droeg de tent, de ander de matjes en slaapzakken. Ergens in onze rugzakken bevond zich een 1-pits kooktoestel van Campingaz, twee pannen en een bord, een beker en bestek. We hadden allebei voor 600 gulden aan Travellers cheques mee, die we moesten inwisselen om aan contant geld te komen. Pinnen bestond pas net, maar over de grens kon je je bankpas niet gebruiken. We wilden proberen om het met dat geld een maand vol te houden.

Afgezet in Parijs

Onze eerste bestemming was Parijs. Aangekomen op Gare du Nord gingen we op zoek naar de metro. We werden hierin begeleid door een vriendelijke Parijzenaar. Dachten we… Het bleek een ordinaire oplichter. Ons metrokaartje richting Bois de Bologne kostte een vermogen. Op dag 1 waren we dus al veel te veel geld kwijt. Gelukkig hadden we onze tent snel en gemakkelijk opgezet en maakte Parijs verder veel goed, maar omdat het een dure stad was, reisden we binnen een paar dagen door richting Bordeaux. Om daar te komen dachten we de nachttrein te nemen, maar die ging dus niet. Daar stonden we dan, moederziel alleen in Gare du Nord. Niet echt een aanlokkelijk vooruitzicht. Uiteraard werden we het station uitgebonjourd en brachten we de nacht op straat door. Gelukkig voor ons ondergingen 17 Bulgaren hetzelfde lot en zij ontfermden zich over ons. Met wat drank en veel muziek werd het snel licht.

Verbrande oogleden

In dan toch maar de dagtrein naar Bordeaux kozen we voor een verblijf op een camping vlak aan zee, in Arcachon. Daar kwamen we pas na een heel lange wandeling met onze zware rugzakken in de brandende zon. Om de drie auto’s werd er flink geclaxonneerd naar de twee blonde dames…

De camping was prima en de nabijgelegen supermarché nog beter. We hebben nooit meer zo genoten van een ijskoud drankje. Arcachon was prachtig en het strand heerlijk, maar de combinatie zon en wind aan de Atlantische Oceaan is toch een andere dan die in het oosten van Nederland. Resultaat: verbrande knieholtes, oksel en zelfs oogleden.

Viva Venezia

Vanaf Bordeaux reisden naar Villeneuve bij Nice, ook mooi, maar voor ons eigenlijk alleen een korte tussenstop op weg naar Venetië en om mijn 18e verjaardag te vieren. Rond Venetië is voor toeristen alles goed geregeld; watertaxi’s, pendelbussen, taxi’s. Mogelijkheden genoeg de stad in te komen. Venetië was betoverend en zelfs zonder kaart en richtingsgevoel geraakten wij op het San Marcoplein. Een tochtje in een gondel was erg leuk geweest, maar helaas liet ons budget dat niet toe. We wilden nog zo’n twee weken wegblijven en ruim driekwart van het geld was al op.

Chillen in Joegoslavië

Na al het gesjouw in de stad wilden we even niets en de trein voerde ons naar Joegoslavië. Vanuit Triest namen we de trein naar Ljubljana, waar we binnen een kwartier moesten overstappen naar onze bestemming Zadar. En kwartier was ruim genoeg dachten we. Nou, nee dus. Infoborden kenden ze er niet en hulpvaardigheid blijkbaar ook niet. Resultaat: 4 uur wachten op de volgende (late) trein en aankomst in Zadar heel laat in de avond. Gelukkig mochten we de camping nog op wilden onze buren ons wel even bijlichten, terwijl wij de tent opzetten. De camping lag pal aan zee, dus wij kwamen onze tijd wel door. De was deden we op ouderwetse stenen wasborden. Ons menu bestond uit een broodje jam in de ochtend en droge pasta in de avond, want zelfs de saus was te duur voor ons. Gelukkig hadden we fijne buren aan 6 Italiaanse jongemannen, die af en toe voor ons kookten. Samen maakten we de plaatselijke disco onveilig en op weg ernaar toe bewezen we dat 8 personen in een Fiat Panda best past. De tijd in Joegoslavië was prachtig met een conciërge die ’s nachts bij een kampvuur de mooiste liedjes speelde.

Wakker worden in Wenen

Na 10 dagen Zadar was het tijd om huiswaarts te gaan. We zeiden Ciao tegen onze Italiaanse vrienden die ook vertrokken. We namen de trein richting Wenen en vonden daar een camping met veel schaduw. Onze tent zetten we onder een boom op en was dat even een verschil met alle andere campings waar we om 7.00 uur onze tent uitgebrand werden. In Wenen sliepen we tot 11.00 uur. Na twee dagen langs alle toeristische trekpleisters gingen dan echt richting huis. Vanuit Wenen ging onze trein - na diverse tussenstops uiteraard - in één ruk door naar ons eindpunt Emmerich.

Mijn eerste kampeeravontuur heb ik ondanks allerlei ‘ontberingen’ voor geen goud willen missen, maar zo back to basic als toen ben ik niet meer op vakantie geweest. Aan de andere kant, wat heb je nu nodig als je jong bent en onderweg naar warme oorden? Maar tegenwoordig nemen we wel iets meer spullen mee en ook koken op meer dan één pit is wel zo comfortabel.

Reacties

Geen reacties aanwezig

Laden…
Wij gebruiken cookies
Naar boven